akrebi aheste, yelkovanı aceleci bir saatti.. hep korkulan karanığın altında kalmışı yine kitaplar. ve bakışlar dimdik karşıda..

işte şimdi bugündü dünden sonra.. yollar, yordamlar herşey bugün..

gözleri karanlık insalar vardı etrafta, sesleri hırıltılı.. kiremitin derdine düşüldüğü anda tuğlaların yokluğunu gördü, korktu..

savaştı.. bu büyük bir savaştı aslında. mayın kadar tehlikeli ve yine mayın kadar görünmez bakışıyla ürkütüyordu düşman gözlerini. silah kadar vurucu sözleriyle hergün biraz daha yıkıyordu karşısındaki bedeni.. o, düşmanına düşmandı ve düşmanı da ona düşmandı. peki ya savaş kime düşmandı??